Τα κύρια προβλήματα στην επεξεργασία των σωλήνων θερμότητας

Ο σωλήνας θερμότητας είναι ένα είδος στοιχείου μεταφοράς θερμότητας, το οποίο χρησιμοποιεί πλήρως την αρχή της αγωγιμότητας της θερμότητας και την ιδιότητα γρήγορης μεταφοράς θερμότητας του ψυκτικού μέσου. Η θερμότητα του θερμού αντικειμένου μεταφέρεται γρήγορα στο εξωτερικό της πηγής θερμότητας μέσω του σωλήνα θερμότητας και η θερμική του αγωγιμότητα έχει υπερβεί κατά πολύ εκείνη οποιουδήποτε γνωστού μετάλλου. Οι σωλήνες θερμότητας χρησιμοποιούνται συχνά στον τρέχοντα σχεδιασμό απαγωγής θερμότητας, συμπεριλαμβανομένων των κοινών μας φορητών υπολογιστών, κινητών τηλεφώνων, κ.λπ. Οι ακόλουθοι παράγοντες θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο σχεδιασμό του σωλήνα θερμότητας: θερμικό φορτίο ή θερμότητα που θα μεταφερθεί. Θερμοκρασία λειτουργίας; Σωλήνας; Υγρό εργασίας; Τριχοειδής δομή; Μήκος και διάμετρος του σωλήνα θερμότητας. Μήκος επαφής ζώνης εξάτμισης. Μήκος επαφής περιοχής αντιστάθμισης. Κατεύθυνση; Η επίδραση της κάμψης και της ισοπέδωσης του σωλήνα θερμότητας κ.λπ.

Σύμφωνα με το συγκεκριμένο σενάριο χρήσης, μετά την ολοκλήρωση του ευθύγραμμου σωλήνα, ο σωλήνας θερμότητας πρέπει να υποβληθεί σε μια σειρά μετα-επεξεργασιών, όπως κάμψη, ισοπέδωση κ.λπ. Τα κύρια προβλήματα στη διαδικασία μετεπεξεργασίας είναι τα εξής.

1. Ρυτίδες κάμψης:

Η κάμψη σωλήνων θερμότητας είναι μια διαδικασία κατεργασίας σωλήνων θερμότητας για να ταιριάζει στη χωρική δομή των ηλεκτρονικών προϊόντων. Λόγω της λέπτυνσης της εξωτερικής πλευράς του σωλήνα θερμότητας υπό τάση εφελκυσμού κατά την κάμψη, η εσωτερική πλευρά του σωλήνα κοντά στη μήτρα κάμψης γίνεται ασταθής και ζαρώνει λόγω της θλιπτικής τάσης. Ο σοβαρός λυγισμός προς τα μέσα και το τσαλάκωμα των συντηγμένων σωλήνων θερμότητας μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της περιοχής των εσωτερικών καναλιών ροής αέρα, με αποτέλεσμα σημαντική μείωση της απόδοσης μεταφοράς θερμότητας. Όταν ο σωλήνας θερμότητας πυροσυσσωμάτωσης είναι λυγισμένος, μπορεί επίσης να προκαλέσει την πτώση του πυρήνα αναρρόφησης, προκαλώντας την αποτυχία του σωλήνα θερμότητας. Όταν ο σωλήνας είναι λυγισμένος, το πάχος του εσωτερικού τοιχώματος αυξάνεται και το πάχος του εξωτερικού τοιχώματος μειώνεται. Αφού υποβληθεί σε πρωτογενή και δευτερεύουσα απαέρωση, ο σωλήνας θερμότητας βρίσκεται σε κατάσταση αρνητικής πίεσης εσωτερικά και το τμήμα αραίωσης μπορεί επίσης να καταρρεύσει προς τα μέσα λόγω της επίδρασης της ατμοσφαιρικής πίεσης.

2. Ισοπεδωτική κατάρρευση:

Όταν ο σωλήνας θερμότητας είναι πεπλατυσμένος, η κινούμενη μήτρα κινείται προς τα κάτω και η πεπλατυσμένη επιφάνεια του σωλήνα θερμότητας διευρύνεται συνεχώς, μετατρέποντας τελικά σε επίπεδο σωλήνα θερμότητας με συγκεκριμένο πάχος. Μετά από ψυχρή ισοπέδωση, το επίπεδο ισοπέδωσης παρουσιάζει μια κατάσταση κατάρρευσης κατά μήκος της αξονικής κατεύθυνσης του σωλήνα θερμότητας, η οποία επηρεάζει σοβαρά την απόδοση του σωλήνα θερμότητας. Η κατάρρευση μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της περιοχής ροής ατμού και ακόμη και να προκαλέσει την επαφή των άνω και κάτω πεπλατυσμένων επιπέδων, επηρεάζοντας σοβαρά την κενή δομή του πυρήνα αναρρόφησης του σωλήνα θερμότητας. Η βιβλιογραφία αναλύει την τάση κατά τη διαδικασία ισοπέδωσης των κυκλικών σωλήνων και προτείνει την αλλαγή της συγκεντρωμένης τάσης σε κατανεμημένη τάση, από τη μεσαία τάση στις δύο πλευρικές τάσεις, γεγονός που μπορεί να λύσει αποτελεσματικά το πρόβλημα της κατάρρευσης ισοπέδωσης.

3. Επιφανειακή κοιλότητα:

Μετά την επεξεργασία ισοπέδωσης, θα υπάρχουν τοπικές κοιλότητες στην επιφάνεια του σωλήνα θερμότητας, οι οποίες κάνουν τον σωλήνα θερμότητας να μην εφαρμόζει σφιχτά με την πηγή θερμότητας, αφήνοντας ένα στρώμα αέρα μεταξύ του σωλήνα θερμότητας και της πηγής θερμότητας, αυξάνοντας τη θερμική αντίσταση διεπαφής και μείωση της απόδοσης μεταφοράς θερμότητας του σωλήνα θερμότητας. Οι τοπικές κοιλότητες στο πεπλατυσμένο επίπεδο του πυροσυσσωματωμένου σωλήνα θερμότητας προκαλούνται από την ανομοιόμορφη πλαστική παραμόρφωση της μικροδομής. Κατά τη διαδικασία παραμόρφωσης, η δυσκολία ανοίγματος συστημάτων ολίσθησης μεταξύ κόκκων με διαφορετικούς προσανατολισμούς ποικίλλει και οι μεγάλοι κόκκοι που είναι επιρρεπείς σε ολίσθηση υφίστανται παραμόρφωση, με αποτέλεσμα τη μακροσκοπική μορφολογία του κοιλώματος.

Προκειμένου να προσαρμοστούν στην αναπτυξιακή τάση της σμίκρυνσης και της ελαφρότητας των ηλεκτρονικών προϊόντων, οι σωλήνες θερμότητας πρέπει να προσαρμόσουν το σχήμα του προϊόντος σύμφωνα με την εσωτερική χωρική δομή. Ο πεπλατυσμένος σωλήνας θερμότητας μπορεί να προσαρμοστεί καλά στην εσωτερική χωρική δομή των εξαιρετικά λεπτών και φορητών προϊόντων, όπως τα κινητά τηλέφωνα. Σε σύγκριση με πριν από την ισοπέδωση, η δομή του πυρήνα απορρόφησης του συντηγμένου υγρού μέσα στο σωλήνα θερμότητας έχει υποστεί μερική βλάβη και η απόδοση θερμικής αγωγιμότητας του πυροσυσσωματωμένου σωλήνα θερμότητας έχει μειωθεί. Ταυτόχρονα, η επίπεδη δομή του σωλήνα θερμότητας μπορεί να αυξήσει την περιοχή ανταλλαγής θερμότητας με την πηγή θερμότητας. Αλλά είναι επίσης πολύ σημαντικό να ξεπεραστεί το κυρίως πρόβλημα των θερμικών σωλήνων κατά τη διαδικασία κάμψης και ισοπέδωσης.